W życiu nie słyszałem o Panu Słodkim, więc chcąc nieść kaganek oświaty wklejam wam krótkie info z Wikipedii żebyście nie musieli się trudzić. Dlaczego to tu wrzucam? Z dwóch powodów – nowe nazwisko na blogu, ten obraz ma cos w sobie. Co mnie jara w tym obrazie to „zatrzymana chwila”. Czuję, że widząc atrybuty modelki Pan Marcel nie mógł się powstrzymać i chwycił za pędzel 😉
Podoba mi się forma, chwila i brzydota.
Był uczestnikiem pierwszych wystaw dadaistów, w 1917 wystawiał swoje prace w galerii Dada. Od 1918 mieszkał w Berlinie, był tam dyrektorem artystycznym teatru „Wilde Bühne”. Od 1923 z powrotem w Paryżu. W jego malarstwie występowały cechy postimpresjonizmu, fowizmu i ekspresjonizmu. Należał do Zrzeszenia Żydowskich Artystów w Krakowie, wystawiał w Salonie Niezależnych w 1928 i Salonie Jesiennym w 1937. Wystawy indywidualne miały miejsce w 1933 w Paryżu, w Warszawie i Łodzi w 1934 oraz w 1938 w Londynie[1].
Po zajęciu Francji przez Niemcy ukrywał się w Brive-la-Gaillarde, potem w okolicach Chambéry, zadenuncjowany, aresztowany przez Gestapo 14 grudnia 1943 i przetransportowany do obozu w Auschwitz, gdzie zginął.
